Karmienie niemowlęcia

Karmienie piersią - kwestie natury psychologicznej

Wiele kobiet odczuwa niepokój, czy nawet niechęć na myśl o karmieniu piersią. Jest wiele przyczyn, które mogą powodować taki stan. Często kobietom karmienie piersią wydaje się niepraktyczne, gdyż myślą o szybkim powrocie do pracy. Inne z kolei na samą myśl o tym akcie odczuwają głęboką awersję. Czasami niechęć do karmienia piersią wynika z opinii opartej na przeszłych doświadczeniach. Jeszcze innym powodem, dla którego kobiety niechętnie podchodzą do naturalnego karmienia jest obawa o to, czy będą w stanie usiedzieć tych kilkanaście minut na miejscu. Zdarza się i tak, że ojciec dziecka jest zazdrosny o akt karmienia, co z kolei wpływa na negatywny stosunek matki do tej czynności. Obawa o zniekształcenie piersi, czy też ich wiotczenie też nierzadko bywa przyczyną niechęci do karmienia. Bez względu na to, dlaczego kobieta nie chce karmić piersią dobrze jest dać sobie i maluchowi szansę. Mimo niechęci spowodowanej taką czy inną przyczyną, warto choć spróbować i przekonać się, czy karmienie piersią faktycznie nie jest dla mnie. Taki okres próbny powinien trwać choć sześć tygodni (a minimalnie cztery), bo jest to okres potrzebny na ustalenie dobrych związków między karmiącą matką a karmionym dzieckiem. Jeśli jednak kobieta nie zdecyduje się na karmienie piersią, nie powinna mieć z tego powodu poczucia winy (bez względu na to, czy podjęła wcześniej próbę czy nie). W takim przypadku dziecko odniesie więcej korzyści, gdy będzie karmione butelką, ale z czułością i miłością, niż gdyby miało mieć podawaną z niechęcią pierś matki.